Wandelen op de Eislektrail in de Luxemburgse en Belgische Ardennen

Inleiding:

In de herfst van 2025 hebben Hanneke en Jan, samen met hun dertienjarige tweelingzoons Eljer en Jilke, de 106 kilometer lange Eislektrail in de Luxemburgse en Belgische Ardennen gelopen. De Eislektrail is een Leading Quality Trail: een wandeling met een Europees kwaliteitsstempel, waarvan de eisen over onder andere afwisselende landschappen en minimaal percentage onverharde wegen is vastgelegd. In ons geval een week wandelen door gekleurde bossen, flink klauteren en veel hoogtemeters. Hieronder volgt het reisverslag van die vakantie, waarin ze, tegen de weersvoorspelling in, nauwelijks regen hadden.

Dag 1

(zaterdag 18 oktober 2025)

3 km

Herfstvakantie en net als vorig jaar gaan we een weekje wandelen in Luxemburg (en een deel in België). De Eislektrail deze keer. De eerste etappe is een lange, dus eerst naar het startpunt gaan en dan dezelfde dag nog een etappe lopen is niet reëel, zeker niet in de herfst als het vrij vroeg donker is. We zullen dus ovenachten bij het startpunt voor we starten met de trail. We hoeven daarom pas na de lunch weg, dus ’s morgens geen haast.

Onderweg naar het station.

We lopen we met z’n vieren richting Rotterdam centraal, halen onderweg wat broodjes voor de lunch en pakken daar de trein van 13.09 richting Brussel. Zoals wel vaker op deze lijn missen we onze overstap en zullen daardoor twee uur later dan gepland in Kautenbach zijn. Het is niet anders. We bekijken het maar positief: we krijgen nu in elk geval een deel van de kosten van de treinkaartjes terug. Een lange treinrit, overstap op Luxemburg (tijd voor avondeten) en dan nog zo’n drie kwartier treinen.
Uiteindelijk zijn we rond acht uur op Kautenbach. Voor ons een bekend station: als we naar Wiltz gaan, iets wat we vrijwel altijd doen met Hemelvaart, stappen we hier vaak over. Vanaf het station is het nog een paar minuten lopen naar ons hotel. Het eerste drankje aldaar doen we met z’n vieren en zodra Eljer en Jilke in bed liggen en ik m’n eerste biertje op heb neem ik nog een tweede, om uiteindelijk niet heel veel na tien uur naar onze kamer te gaan om te douchen en vrij vroeg te gaan slapen.

Dag 2

(zondag 19 oktober 2025)

24 km

We staan om half acht op en moeten de jongens wakker maken. We ontbijten op de kamer en lopen dan richting het officiële startpunt van de Eislektrail, zo’n honderd meter verderop. De lucht is grijs, maar af en toe zal de zon zich laten zien en het blijft droog. We lopen een klein stukje verkeerd (lees: een rondje), maar volgen dan toch de markeringen. Over het algemeen is de route erg goed gemarkeerd. Al snel een steile klim en dan dalen we weer af richting een camping. Over de weg een kilometer, via het pad vier. Sowieso heel veel onverhard lopen vandaag.
Na de camping nog een klein beetje klimmen door het bos naar het kasteel van Schüttburg. Even een korte pauze en vrij snel daarna een omleiding vanwege werkzaamheden. De omleiding begint heel goed gemarkeerd, maar al vrij snel gaat het mis en zien we geen merktekens meer. De meegenomen wandelkaart is niet voor niets mee. (Ook) Hanneke en Eljer kunnen gelukkig goed kaartlezen en over allerlei bospaadjes leiden zij ons naar Wilwerwiltz. Daar geen horeca of bakker die open is, dus dan maar zelf de brander starten en boterhammen smeren. Ook lekker.

Veel onverhard lopen.

Door de kleurende bossen vervolgen we onze route. Tot onze verbazing zien we weinig andere wandelaars. De route gaat wat op en neer en alles bij elkaar zullen we vandaag meer dan duizend meter klimmen en bijna net zo veel dalen vandaag.
Nog een korte stop op een bankje in Drauffelt en dan de laatste kilometers naar Clervaux; of Klerf, zoals ze in Luxemburg zeggen.

Het fort van Clervaux.

Via een aftakroute lopen we naar het centrum en ons hotel. Ook nu weer twee kamers en niet naast elkaar.
Eerst een drankje in de hotelbar, terwijl de jongens op de kamer TV kijken. Na koffie en een biertje gaan we eten bij een kebabrestaurant vlakbij. Smaakt prima. Dan terug naar het hotel om lekker te douchen. De mannen naar bed, maar voor die tijd spelen we nog een paar spelletjes Exploding Kitten en lezen we een paar bladzijden voor. Zodra de mannen in bed liggen drinken Hanneke en ik nog een biertje in de bar, maar maken het opnieuw niet laat.

Dag 3

(maandag 20 oktober 2025)

22 km

We staan wat later op, want de etappe is wat korter en ook met minder hoogtemeters. Een prima ontbijtbuffet in het hotel en tegen half tien lopen we naar buiten. Het lijkt een heel klein beetje te miezeren, dus de softshells aan en een regenhoes om de rugzak. Vrij snel daarna wordt het droog en pas laat in de middag hebben we een eerste bui. Wel jammer dat we dan net op dat moment een eclair zitten te eten aan een picknicktafel. Maar goed, verder weinig of geen nattigheid vandaag, dus we mogen zeker niet klagen als je de weersverwachtingen in ogenschouw neemt.
Na een paar honderd meter zijn we terug op de hoofdroute en lopen we weer over een onverhard bospad. Net als gisteren ook vandaag bijna alleen maar onverharde paden en door het bos, met af en toe een stukje langs weilanden. Soms loofbos en soms naaldbos.

En waar het pad niet onverhard is, is het vaak half verhard.

Bij een (monument voor een) neergestort vliegtuig uit de Tweede Wereldoorlog, met daarbij zeven graven, houden we onze eerste echte pauze. We lopen verder en zien ook vandaag weer nauwelijks andere wandelaars. Ook nauwelijks vlak lopen, wel erg afwisselend. We lopen één keer fout, maar weten: als je niet regelmatig een merkteken ziet loop je fout.

Het neergestorte vliegtuig met de graven.

We lopen naar Ulflingen (of Troisvierges, zoals wij meestal zeggen) en gaan dan even van de route af om in het centrum wat eten en lunch voor morgen te halen. De route komt niet langs heel veel winkels of horeca hebben we in het routeboekje en op de kaart gezien. We eten heerlijke belegde broodjes bij een traiteur en halen bij een bakker verderop lunchbrood voor morgen en eclairs voor later vandaag.
Het is inmiddels best laat en pas tegen half drie lopen we het dorp uit. Aan de andere kant: het is nog maar zo’n acht kilometer lopen naar ons eindpunt voor vandaag. Grappig: we lopen een paar honderd meter over de Vennbahn, een route die we jaren geleden al eens gefietst hebben.
Nog zo’n tweeëneenhalf uur lopen. Eerst nog een pittige klim en verder niet veel steile stukken meer. Een klooster en een aantal monumenten ter herdenking aan de moord op de Joods-Luxemburgse inwoners tijdens de Tweede Wereldoorlog.
De laatste kilometers langs of boven een beek en zo komen we aan in Asselborner Mühle.

De binnenplaats van de Asselborner Mühle.

Hier zullen we vannacht slapen op een grote vierpersoonskamer. Na allemaal gedoucht te hebben gaan we al snel eten in het restaurant beneden. Voor Eljer, als vegetariër, wat minder keus, maar wij eten een heerlijke cordon bleu. Na nog een toetje even naar de kamer voor een spelletje en voorlezen en als dan de mannen in bed liggen doen wij nog een afzakkertje beneden in de bar, voor we ook gaan slapen.

Dag 4

(dinsdag 21 oktober 2025)

22 km

Tegen half acht staan we op. De lucht is grijs en opnieuw lijkt er af en toe een enkele motspat te vallen en dat is ook het weer voor het grootste deel van de dag, hoewel we ’s middags ook af en toe de zon zullen zien. Behalve dat het licht om foto’s te maken niet zo mooi is, is het zeker met de bomen in herfsttooi, prima wandelweer.
Een lekker ontbijtbuffet in het hotel en ruim voor half tien zijn we op pad. We volgen de beek een stuk en klimmen dan een tijdje. Eén van de weinige klimmetjes vandaag. Weinig hoogtemeters deze etappe. Wel relatief veel kilometers door of langs open gebied. Echt de Ardennen zoals we ze zo goed kennen. Helaas tot het eindpunt geen enkele horeca vandaag. Gelukkig wisten we dat, dus hebben we genoeg te eten in de rugzakken gestopt.

Op de grens van Luxemburg en België.

De eerste pauze na ruim negen kilometer op een overdekte picknickbank in een klein dorpje. De Belgische grens hebben we een kilometer daarvoor al gekruist. Behalve dat hier veel minder mensen Nederlands spreken zien we weinig verschillen met Luxemburg. Wel bijzonder dat eerste als je er even over nadenkt.
Slingeren over en door bossen of weilanden over voornamelijk onverharde paden. Onze lunchstop is op een grote overdekte picknickplaats een paar kilometer voor Houffalize en na het kasteel van Tavigny en het voor de eerste keer kruisen van de Ourthe. Best veel modderpaden ook en eenmaal, met dank aan bevers, bijna door het water.

Soms is het pad heel erg modderig.

In Houffalize gaan we een stukje van de route af. Eerst, eindelijk, koffie mét in een bakkerij en dan nog een stukje klimmen naar onze B&B. Vriendelijke ontvangst. Uitpakken en douchen. Vrij snel daarna lopen we weer terug naar het centrum om Italiaans te eten. Prima pizza en pasta.
We lopen terug naar de B&B en onder het genot van ons eerste biertje spelen we een spelletje en als de mannen vervolgens in bed liggen doen we nog een tweede biertje voor we ook gaan slapen.

Dag 5

(woensdag 22 oktober 2025)

22 km

Als we om half acht opstaan giet het, maar gelukkig wordt het al voor we starten met lopen droog en dat blijft het de rest van de dag ook. Sterker nog: later in de middag wordt het zelfs vrij zonnig. Maar eerst ontbijt met brood met gebakken ei en Amerikaanse pannenkoeken. Lekker en een stevige bodem voor een stevige dagetappe. Niet eens zo zeer qua lengte, maar wel vanwege het terrein, zeker de tweede helft van de dag. En behalve de eerste en de laatste kilometers ook nauwelijks verhard. Door de locaties van onze overnachtingsplaatsen blijken onze etappes achteraf vrijwel allemaal ongeveer even lang en is de totale afstand ook wat hoger dan die van de Eislektrail.

Ochtendmist.

We beginnen, nadat we zijn teruggelopen naar het centrum van Houffalize, met klimmen. Dan kilometers slingeren door bossen en open land. Vooral bovenop waait het best hard, waardoor pauze houden wat lastiger wordt. Onze eerste echte pauze houden we bij een overdekte picknickplek. De koude pizzaresten van gisteren smaken nog prima.

De Eislektrail is over het algemeen goed gemarkeerd.

Verder dalen en klimmen, waarbij we op een gegeven moment langs de Ourthe Orientale lopen. Een pittig stukje vlak langs het water en soms wat hoger op de berghelling, om uiteindelijk bij de plek te komen waar de Ourthe Occidentale erbij komt en ze samen verder gaan als Ourthe. Ook daar staat een overdekte picknickbank, zodat we de brander voor de tweede keer deze dag zullen starten. Het is opnieuw een horecaloze dag vandaag.

Niet overal is het pad even makkelijk begaanbaar.

Flink klimmen, steil dalen en de Ourthe volgen om na een half uurtje te beginnen aan onze laatste klim van vandaag. De klim naar Ollomont. Dat dorpje ligt aan Nadrin vast, het dorpje waar we zullen slapen. Helaas blijkt de supermarkt op woensdag gesloten. Is ons boekje dus toch niet 100% accuraat meer en de openingstijden van de winkels in dit soort dorpjes op internet zoeken is zinloos weten we uit ervaring. Gelukkig is de bakker nog wel open. Dat wordt dus heel veel brood(jes) inslaan. Ook morgen zullen we tot het eindpunt geen horeca of winkels tegenkomen. Nog een geluk: de bakker verkoopt ook belegde broodjes, frisdrank en bier. Aan dat laatste merk je echt dat je in België bent.
Nog een paar honderd meter lopen naar onze slaapplek. Een prachtige en moderne hut, waar maximaal tien mensen kunnen overnachten, maar wij vannacht de enige gasten zijn. De douche is ook prima, maar eerst oploskoffie met cake. Eljer maakt de houtkachel aan, we eten een belegd broodje, spelen een spelletje, stoppen de mannen in bed en eten nog een stukje kaas (gisteren gekocht en toen niet opgegeten), drinken een biertje en gaan naar bed. Op de bedden liggen dunne slaapzakken en dekens, maar het is warm in de slaapkamer, dus die laatste hebben we zeker niet nodig.

Dag 6

(donderdag 23 oktober 2025)

22 km

Een vrij lange en zware wandeldag is de verwachting en daarom staan we om half acht op. Het weer lijkt best aardig te worden, dus de softshells aan en een deel van de dag lopen we zelfs in T-shirt. Na ons ontbijt met het laatste stuk cake dat we gisteren bij de bakker hebben gekocht verlaten we de hut en lopen richting Ollomont om de route weer op te pikken. Even wat verwarring omdat de markeringen heen en weer lopen naar een kerkje, maar al snel het juiste onverharde pad, dalend richting Ourthe.
We volgen het riviertje een paar kilometer. Eerst een redelijk makkelijk pad, maar later letterlijk klimmen en klauteren over omgewaaide bomen, rotsen en modderpaden. Zwaar, maar erg mooi!

Bovenop de graat.

De steilste klim van de hele wandeling, niet voor niets extra duidelijk gemarkeerd, want je twijfelt bijna of je daar wel echt omhoog kunt en het niet te steil is, brengt ons naar een bankje uit de wind, waar een kopje koffie zetten. Een stuk lopen over de graat en dan al vrij snel weer dalen. Vrij steil, maar een niet al te moeilijk pad. De gemiddelde snelheid ligt nu een stuk hoger dan de eerste acht kilometer van vandaag.

En waar je klimt moet je ook weer dalen.

Veel stukken langs en door weilanden. De meeste kilometers weer onverhard. De wind begint inmiddels flink aan te trekken en er valt een verdwaalde regendruppel. Dalen en weer omhoog. Links van ons een beek met heel veel beverdammen. Na een laatste topje alleen nog maar dalen over een breed en onverhard bospad richting La Roche-en-Ardenne. Het weer wordt slechter en het laatste kwartier begint het echt te regenen.
We lopen het stadje in en in het park staat een routebord. We hebben het eindpunt van de Eislektrail gehaald! Snel een foto maken en dan naar een bakker voor koffie mét. Het is inmiddels drie uur en we hebben, door het slechtere weer, nog niet geluncht. Gelukkig smaakt de taart meer dan heerlijk.
Ons appartement voor vandaag zit 200 meter verderop en de deur blijkt niet op slot te zitten. We zien geen eigenaar en hebben ook geen code o.i.d. gekregen, maar besluiten toch maar gewoon naar binnen te gaan en ons te installeren. Opruimen, douchen en even boodschappen doen. Als we onze koffie op hebben komt de eigenaresse eraan en geeft ons de sleutel. Ondanks dat het appartement midden in het centrum ligt doen ze de deur eigenlijk nooit op slot.
Pasta koken voor ons avondeten en daarna gaan we met z’n vieren filmpjes kijken onder het genot van een hapje en een drankje. Bonte avond. Een mooie afsluiting van onze wandelvakantie!

Op de bonte avond krijgen Eljer en Jilke een medaille.

Morgen nog uitslapen en dan met het OV naar huis. Zoals altijd aftellen naar onze volgende vakantie!

Terug naar hikes in Europa.

Terug naar (wandel) vakanties.