Fietsen rond het Kanaal

Inleiding:

In de zomervakantie van 2026 zijn Hanneke en Jan met hun toen veertienjarige tweeling een rondje rond het Kanaal gaan fietsen. Thuis gestart, naar Engeland gevaren, gefietst tot de pont in Poole, overgevaren naar Cherbourg en via de Franse en Belgische kust in circa 1.868 kilometers weer naar huis gefietst. Onderweg was het vaak erg warm, de route soms wat saai, maar ook met veel hoogtepunten zoals het fietspad onderlangs de krijtrotsen in Engeland of de schilderachtige plaatsjes zoals Honfleur in Frankrijk. Hieronder volgt het reisverslag van die vakantie.

Dag 1

(dinsdag 28 juli 2026)

38,1 km

Hanneke en ik zijn net terug van een week wandelen in Engeland op de Essexway, terwijl Eljer en Jilke op zomerkamp met de Scouts waren, en vandaag gaan we weer richting Engeland. Net als ruim een week geleden met de nachtboot van Hoek van Holland naar Harwich. Wel met een paar belangrijke verschillen: nu niet met de metro en om te gaan wandelen, maar met bepakte en bezakte fietsen en niet samen, maar met het hele gezin (Hanneke, Jan en hun viertienjarige tweelingzoons Eljer en Jilke).
’s Morgens thuis gewerkt en daarna gaat de laptop uit en is het tijd om de laatste dingetjes op te ruimen, de dieren te verzorgen, zonnebrandcrème te smeren en onze fietskleding aan te trekken. Ergens rond half vier hangen de tassen aan de fietsen, zijn onze bidons gevuld en fietsen we onze oprit af. Het is zonnig en zo’n 25 graden. Misschien wat plakkerig, maar prima fietsweer.
Via knooppunten, en daardoor een toch wat bijzondere route soms, rijden we richting de noordkant van Schiedam en door het groen. Polder en natuurgebied. Veel bekende kilometers. Uiteindelijk komen we bij de Nieuwe Waterweg uit en volgen daarvandaan het fietspad naar Hoek van Holland.

Langs de Nieuwe Waterweg

Ik heb dit fietspad al vele tientallen keren gefietst, maar het blijft een hoogtepunt. Moderne flats bij Maassluis, de waterkering en dan al snel De Hoek. We zijn, vanzelfsprekend, vroeg genoeg om eerst wat te eten bij de Vispoort. Net zo lekker als vorige week.
Als we gegeten hebben fietsen we terug richting boot, waar we aanschuiven tussen de auto’s en dan door de douane gaan. Nog even wachten voor we, uiteindelijk als één van de eersten, aan boord mogen. Fietsen vastgezet en met alleen de hoogstnodige bagage nemen we de lift naar onze slaapverdieping op de 11^e. Daar eerst maar eens douchen. Het blijft fascinerend hoe goed de douche aan boord van de Stena is. Nog twee uur wachten tot we vertrekken. De jongens amuseren zich vooral met het Fifa-spel wat aan boord staat. Hanneke en ik met een biertje drinken en later nog een slokje van onze zojuist gekochte taxfree rum. We worden gepasseerd door een hele grote Disney-cruiseboot. Ik zou niet met de mensen aan boord daar willen ruilen, zij waarschijnlijk niet met mij.

Zonsondergang aan boord.

Niet ver na half elf gaan we richting hut om te gaan slapen. De zee is superkalm, maar toch slaap ik niet lekker.

Dag 2

(woensdag 29 juli 2026)

111,7 km

Om half zes lokale tijd wekt de intercom ons. Alles inpakken en ontbijten met een kopje koffie of thee en de zelf meegebrachte broodjes. Rond half zeven mogen we richting dek om onze fietsen te pakken en al snel lopen we van boord af.

In de rij bij de douane

Door de douane en dan een heel klein stukje Essexway. Let op: links rijden. We fietsen de route Rond het Kanaal van Kees Swart. We zien niks van Harwich en fietsen door een gebied met veel graanvelden. Meestal over rustige asfaltwegen, die niet altijd even goed van kwaliteit zijn. We kruisen nog één keer de Essexway en vervolgens richting Colchester. (Meer dan) tijd voor koffie mét. Het extra lusje in het stadje pakken we ook mee en dan richting Maldon. Het gebied wordt wat heuvelachtiger en we moeten af en toe flink klimmen of dalen. Dat laatste minder vaak lijkt het wel. Het deel tot Maldon hebben we in 2013 ook al eens gefietst, toen we de route Hart van Engeland fietsten, maar we herkennen nauwelijks iets. Te lang geleden of loopt de route toch iets anders?

Deze foto geeft een redelijk goed beeld van de omgeving.

In Tiptree picknicken op een bankje bij de supermarkt en verder maar weer. Het is erg warm, we zweten en drinken ons verloren. Maldon in via een onverhard jaagpad en dan langs het water en terugsteken door het centrum. De heuvel minder steil en hoog dan in mijn herinnering.
Nog een drankje op een terras en dan de laatste twintig kilometer naar de camping. Na Maldon loopt de route niet meer gelijk met die van Hart van Engeland. De camping vinden kost wat meer tijd en moeite dan verwacht. Het blijkt dat er een autoshow op het terrein aan de gang is. Auto’s in alle soorten en maten, maar vooral: auto’s voor liefhebbers. Tsja, en dat zijn wij niet echt, maar ook ik zie genoeg auto’s waarvan ik heel goed begrijp dat mensen ze erg mooi vinden.

Op de autoshow zowel oude als nieuwe auto’s.

De show zal tot uiterlijk tien uur duren, maar al rond een uur of half negen gaan de eersten weg. Zodra de meeste auto’s weg zijn kunnen we onze tent opzetten en tot die tijd gaan we lekker in de schaduw zitten en mensen kijken.
Eerst koude drankjes, dan macaroni koken. We zijn best moe: we zijn ruim twaalf uur onderweg geweest. Dan tentje bouwen en douchen en na nog een laatste biertje, terwijl Eljer en Jilke al slapen, gaan we de slaapzak in. Of althans: de slaaphoes. Voor de slaapzak is het veel te warm.

Dag 3

(donderdag 30 juli 2026)

75,9 km

Om een uur of zeven wordt het al zo warm in de tent dat we opstaan. In de schaduw van de tent ontbijten we en dan breken we ook die af. Even later is alles ingepakt en fietsen we de camping af. Het is wat minder warm dan gisteren en er is ook wat meer bewolking.
Een paar kilometer, waarvan een deel over een drukke weg, later zijn we weer terug op de hoofdroute. We zullen vandaag sowieso wat vaker over of langs drukke wegen fietsen. Ik blijf me verbazen over de kwaliteit van het asfalt. Of beter gezegd: het ontbreken daarvan. Weinig onverhard vandaag. Na zo’n twee uur tijd voor koffie mét. Dan richting Thames. Helaas blijkt de ferry al jaren niet meer te varen. Dat betekent een extra lusje fietsen. Niet het mooiste lusje overigens.
Boodschappen doen en zoeken naar een picknickplek. We hebben op een bepaalde manier geluk: je moet een busje ‘’boeken’’ wat je over de snelweg naar de overkant van de Thames brengt, over de grote brug die we vorige week vanuit de trein zagen liggen. Tussen twee en drie rijdt er geen busje, omdat de chauffeur dan pauze heeft en het is inmiddels half drie. Ruim twintig minuten om te eten dus.

Wachten op de bus die ons en onze fietsen naar de andere kant van de Thames brengt.

Als het drie uur is staan we in totaal met zeven fietsen, waarvan zes bepakt, te wachten. Alle fietsen en bagage achter in de bus en instappen maar.
Aan de overkant alles uitladen en dan de fietsen weer opladen. Langs grote en drukke wegen komen we weer terug op de hoofdroute. Dan nog een uurtje fietsen naar een camping. Veel korte en steile klimmetjes en afdalingen. Meestal tussen heggetjes. Nog één onverwachte stop: een oudere man waar we onze bidons willen vullen nodigt ons uit om een kopje thee te komen drinken bij hem en z’n vrouw. Dat doen we natuurlijk. Een lekkere plak cake, dito thee en een erg gezellig gesprek met dit gastvrije echtpaar. Altijd leuk zo’n onverwacht hoogtepunt tijdens de reis!
Nog een paar kilometer fietsen en dan zijn we op een heel groot veld, waar nauwelijks andere kampeerders staan. Met de fiets naar het toiletgebouw.

Vanwege de schaduw zetten we de tent op onder wat bomen.

We zetten de tent op en tot onze verbazing gaat het dan een kwartiertje regenen, zodat we dus even in de tent gaan zitten. Na het eten, macaroni natuurlijk, nog een kopje koffie en dan een biertje en chips voor we weer lekker gaan slapen. Het is flink afgekoeld, dus dat helpt zeker.

Dag 4

(vrijdag 31 juli 2026)

74,4 km

We staan om zeven uur op, de mannen om half acht. Het is half bewolkt en gelukkig een stuk minder warm dan gisteren. Ik gok dat we de 25 graden nauwelijks gehaald hebben vandaag. Na opruimen, ontbijten en inpakken fietsen we verder Rond het Kanaal. Morgen verwachten we de hoofdroute te bereiken: vanaf Harwich loopt een aftakking. Vandaag een relatief zware etappe: veel klimmen en dalen. Op veel stukken zullen we de tien kilometer per uur niet halen. Dat verklaart ook gelijk onze relatief korte dagafstand als je ziet dat we pas over zessen op de camping zijn. Wel een afwisselende route, zowel landschappelijk als cultureel. Veel kerken, een enkel kasteel en regelmatig hophuisjes.

Eén van de hophuisjes onderweg.

In Tonbridge koffie mét en ook gelijk boodschappen doen voor de rest van de dag. Tussen heggetjes klimmen, vaak tussen weilanden. Niet veel dieren in het veld. Door de droogte ook niet veel gras overigens. De route slingert heel erg, zodat zelfs richtingsgevoel overbodig is. Behalve in de stadjes raken we de route overigens maar zelden kwijt.

Niet vergeten: links rijden.

In Mayfield nog een laatste korte horecastop en dan nog zo’n anderhalf uur naar de camping. De eerste dertien kilometer met veel steile klimmetjes, maar de laatste twee zijn een meevaller: over een fietspad over een voormalige spoorlijn, die dan ook nog redelijk daalt, waardoor we nauwelijks hoeven te trappen. Zelfs het asfalt is hier over het algemeen van prima kwaliteit. Dat was de rest van de dag wel weer anders.
Iets over zessen zijn we op de camping van Horam. Een grote camping met grote plekken. Wel vrij luidruchtig lijkt het. Behalve dat ze ijsjes hebben, hebben ze nog iets veel leukers: een Cakeshed. Dat blijkt een soort kast te zijn met allemaal zelfgebakken cakes, muffins en ander lekkers. Je rekent af door geld in een potje te doen of digitaal te betalen. Overbodig te melden dat we natuurlijk gebruik maken van deze service.

Mooie uitvinding deze Cakeshed!

Koffie drinken, douchen, tent opzetten, macaroni eten, afwassen, koffie met cake nuttigen en tenslotte met een biertje en chips in de voortent. Tot mijn positieve verbazing heeft Hanneke zelfs Westmalle dubbel kunnen kopen in de supermarkt.

Dag 5

(zaterdag 1 augustus 2026)

85,1 km

Helemaal vergeten: het was vandaag Scouting-Scarf-Day. En dan te bedenken dat onze dassen gewoon onder in de fietstassen zaten. Het is niet anders.
We staan weer op de gewone tijd op. Het is nog fris, maar de temperatuur en het weer zijn vergelijkbaar met die van gisteren. De hele dag dus fietsen in korte broek, T-shirt en teva’s. Wel staat er wat meer wind, die we later op de dag langs de kust flink tegen zullen hebben. Voor het zover is eerst nog kilometers verder over het fietspad over de voormalige spoorlijn.

De bankjes herinneren nog aan de spoorlijn die hier vroeger liep.

Hier en daar nog een herinnering aan de periode dat hier treinen reden, bijvoorbeeld aan de speciale bankjes die af en toe langs de kant staan. Snelle kilometers, ondanks dat het asfalt meestal minder goed is dan dat van gisteren.
Na dit snelle stuk volgt er een wat pittiger stuk. Weer veel klimmen en dalen en flink op en neer. De keuze van de routemaker is wel vanzelfsprekend: je komt nu langs Wilmington Man en Litlington Horse. Twee meer dan levensgrote figuren in de 16^e of 17^e eeuw uitgesneden in de krijtrotsen.

Wilmington Man

Vrij snel daarna komen we op de hoofdroute en is het ook tijd voor koffie met cake in een pub. Over graspaden fietsen we richting kust. Al snel weer terug het binnenland in om na een paar kilometer weer terug te gaan naar de kust. Steil omhoog en tussen de schapen over een graspad omlaag.

Fietsen tussen de schapen.

Dan één van de hoogtepunten van onze fietsvakantie: de krijtrotsen. Al voor Brighton fietsen we onderlangs de kliffen over een breed wandel- en fietspad. Schitterend die rechte witte hoge wanden rechts van ons. Op sommige plekken is het erg druk, op andere valt het heel erg mee.

Eén van de mooiste stukken van de hele route wat ons betreft.

In Brighton zelf bij de supermarkt boodschappen gedaan en gepicknickt en toen verder over de boulevard. Loeidruk. Het blijkt ook Pride te zijn. Enfin, gewoon soms iets rustiger fietsen en dan komt alles goed. Vervolgens een paar saaie kilometers langs een industrieterrein, over een sluizencomplex en na nog wat stukjes door een woonwijk weer een makkelijk grusveipad langs een riviertje. Het waterpeil staat erg laag.
Nog een beetje klimmen en dalen over een autoweg en dan net buiten de route een camping. Erg leuk en relaxt, mooie ruime plek, maar niet goedkoop. Gelukkig verkopen ze ook koude drankjes, want we hebben dorst en trek in iets anders dan alweer water of poederlimonade. En als die op zijn weer de bekende activiteiten, zoals tent bouwen, douchen en eten. Na chips en bier is het tijd om naar bed te gaan.

Mooie en ruime kampeerplaatsen.

Dag 6

(zondag 2 augustus 2026)

98,7 km

De zon brandt ons weer om een uur of zeven de tent uit en ruim anderhalf uur later fietsen we de camping af met onze volle tassen. Het lijkt een fractie minder warm dan gisteren en gezien de hoeveelheid condens die aan de binnenkant van de tent zat is het vannacht waarschijnlijk flink afgekoeld. Vandaag fietsen we nog grotendeels over de South Downs en zullen dus weer veel, voornamelijk korte, klimmetjes en afdalingen onder onze wielen krijgen.
Onze eerste koffiepauze is al na dertien kilometer in Starrington. Een beetje vroeg misschien, maar omdat het zondag is nemen we geen risico. Daarvoor nog een kort bezoek aan Warmingshurst Church.
Zo’n twee kilometer na de pauze in een steile klim gaat het mis: de ketting van Hanneke breekt. Een mevrouw te paard, die toevallig net langsloopt, vertelt ons dat de fietsenmaker in Starrington ook op zondag open is. We besluiten dus maar terug te gaan.
Helaas: de fietsenmaker is toch gesloten. We vrezen dat we opzoek moeten naar een hotel en morgen om negen uur bij de fietsenmaker op de stoep staan. Maar voor het zover is komt er net iemand aangefietst die hoopte een kop koffie te kunnen doen (de koffie bij de fietsenmaker schijnt erg lekker te zijn) en hij biedt spontaan aan onze ketting te repareren als hij ziet wat er aan de hand is. Onze held! Misschien moeten we dit soort dingen toch ook maar eens zelf leren…

Onze held in actie.

Enfin, al vrij snel zijn we weer aan het fietsen en heeft het alles bij elkaar hooguit een half uurtje geduurd. We nemen geen risico: bij steile kimmen waarbij Hanneke veel kracht op de ketting moet zetten zal Hanneke noodgedwongen afstappen en een stukje lopen. Dat gaat overigens op hele steile hellingen nauwelijks langzamer dan fietsen. Wel is het nóg zwaarder.

Bij steile klimmen neemt Hanneke geen risico en loopt ze een stukje.

Heerlijk fietsen verder en ook een vrij hoog gemiddelde. Uiteindelijk zullen we meer dalen dan klimmen vandaag. Vrijwel de hele dag over rustige asfaltwegen en alleen later op de dag nog wat grindwegen. In Midhurst, een prachtig plaatsje met veel vakwerkhuizen, boodschappen doen en picknicken en dan verder fietsen maar. Nog steeds vaak tussen heggetjes en in een gecultiveerd landschap.
In Buriton doen we nog een drankje op het terras van de pub en dan vooral makkelijke kilometers. Langzaam dalen en kronkelen langs een spoorlijn, tot we uiteindelijk in het bebouwde gebied van Portsmouth terecht komen. We komen uit bij een baai en fietsen dan een paar kilometer over een steenslagpad om vlak voor het einde via de weg weer terug te steken richting camping.

De baai bij Portsmouth.

We zijn er net voor zevenen en hebben geen zin om te koken. Zodra de tent staat gaan we daarom friet en (vegetarische) hamburgers eten. De eerste lekker, de tweede erg verbrandt. Omdat we onze bestelling pas net voor sluitingstijd kregen en de zaak daarna dicht ging konden we niet terug om om een minder zwart exemplaar te vragen.
Dan lekker douchen en nog een afzakkertje in de bar halen. Morgen hoeven we niet veel boodschappen te doen in elk geval. Nog een klein drupje rum bij de tent en dan weer lekker slapen.

Dag 7

(maandag 3 augustus 2026)

67,4 (+8,0) km

Weer een erg warme dag. We breken af en ruimen op zonder te ontbijten. We hebben Jilke deze vakantie een echt Engels ontbijt beloofd en hopen dat dat vandaag zal lukken. Het is een paar kilometer fietsen naar de fietspont tussen South Hayling en Portsmouth en vrijwel direct nadat we daar aankomen worden voor vier Pond per persoon in een paar minuten naar de overkant gevaren. Langs de boulevard en dan in een winkelstraat opzoek naar een eettentje waar ze Engels ontbijt serveren. Dat lukt en we eten zoveel dat we later zelfs nauwelijks zullen lunchen.
Nog een klein stukje verder fietsen en dan de catamaran naar Isle of Wight. Dertig minuten wachten, twintig minuten varen. Het eiland zelf is erg toeristisch en landschappelijk lijkt het toch wel wat op de South Downs vinden we.

Langs de kust op Isle of Wight.

Heuvelachtig, heggetjes langs de weg, akkerland, grasland en af en toe een dorpje. Fietsen over rustige asfaltwegen en af en toe flink klimmen of dalen.
Bij de fietsenmaker op het eiland laten we Jilke z’n versnelling bijstellen. De ketting van Hanneke vervangen lukt helaas niet. In Sandown boodschappen doen en (niet veel) picknicken. Daar ook kilometers direct langs de zee over de boulevard. Verder weer veel klimmen en dalen, maar gelukkig kilometers over een voormalige spoorlijn. De zee zien we weinig liggen, behalve de laatste kilometers van vandaag. Dan pas écht een steile klim.

Een poort in het midden van nergens.

Tussendoor nog een horecastop voor een biertje en later eentje voor een ijsje.
Uiteindelijk eindigen we op de camping bij Totland, waar we opnieuw constateren: doe géén volle bierflesjes in de roltas, tenzij je de waterdichtheid daarvan wilt testen... Zodra de tent staat gaan Eljer, Hanneke en ik nog een paar kilometer fietsen naar het uitzichtpunt bij The Needles. Helaas staat het licht verkeerd voor echt mooie foto’s.

The Needles.

Snel terug naar Jilke, die liever bij de tent bleef, en eten koken. Mexicaans deze keer. Het is dan al over achten. Na het eten douchen en een lokaal biertje als afzakkertje.

Dag 8

(dinsdag 4 augustus 2026)

81,4 km

Een dag die redelijk normaal begint, maar heel anders eindigt. We staan weliswaar iets eerder op omdat de tent in de zon staat en we er daardoor nog wat vroeger worden uitgebrand, maar al vrij snel redelijk veel bewolking en nauwelijks meer zon vandaag. Ook een stuk minder warm daardoor. Prima fietsweer dus!
Als alles weer gedaan is wat we elke ochtend doen fietsen we in een half uurtje en grotendeels langs een zeearm naar de haven van Yarmouth, waar we twintig minuten moeten wachten op de ferry, die ons in veertig minuten naar het vaste land van Engeland zal brengen.
Het eerste deel van de fietsroute daar nog vrij veel korte klimmetjes en afdalingen, maar nergens echt lang. Landschappelijk lijkt het redelijk op de voorgaande dagen, maar al snel verandert dat. We fietsen dan door nationaal park New Forest.

Loslopende paarden.

Een heel groot gebied met heel veel heidevelden, bossen, varens en ook loslopende paarden. De fietspaden meestal grindpaden van prima kwaliteit, maar soms lijkt het meer een mountainbikeroute.

Landschappelijk heel anders dan de voorgaande dagen.

In het erg toeristische Burley doen we koffie mét en dan zitten de meeste hoogtemeters in Engeland er wel op deze reis. Vanaf hier grotendeels over de Castlemantrail, een voormalige spoorlijn. Soms asfalt en soms grind. Onderweg een onverwachte meevaller voor Jilke: we komen langs een reptielen- en roofvogeldierentuin. Weliswaar nog geen tien reptielen, redelijk wat roofvogels en erg oude verblijven allemaal, maar Jilke is er helemaal blij mee. In net een half uur staan we alweer buiten.
Picknicken en boodschappen doen en dan door naar Wimborne Minster. We komen daar net na vieren aan, waardoor de kathedraal helaas al gesloten is. Koffie of thee met scones lukt gelukkig wel. Nog steeds grotendeels over de Castlemantrail fietsen we naar Poole.
We besluiten om daar eerst naar de ferryterminal te gaan om proberen tickets voor morgen te kopen. Online kun je alleen per persoon boeken als je een fiets wilt meenemen, maar een kind alleen boeken kan niet. Het is dus onmogelijk om online je tickets te boeken als je met kinderen op fietsvakantie bent. Als we aankomen blijkt de terminal gesloten.
Een hotel in Poole online boeken was ook al niet gelukt, dus besluiten we er maar gewoon heen te fietsen. Helaas: geen kamers beschikbaar. Ook het hotel verderop zit vol. Eljer ontpopt zich daarbij tot een echte postduif en loodst ons door allerlei straatjes en steegjes, zonder ook maar één keer fout te fietsen of tussendoor op de kaart te hoeven kijken. Goede raad is duur, de hotelkamers die we uiteindelijk vinden ook. Enfin, het is niet anders.

Uiteindelijk vinden we dan toch een hotel waar nog plek is vannacht.

Het is inmiddels al over achten, dus zodra de fietsen binnen staan (dat kan gelukkig dan weer wel) en de tassen op de kamers liggen gaan we eerst eten bij de Italiaan om de hoek. We zijn weliswaar niet helemaal gekleed op uiteten gaan, maar het is niet anders. Het eten is niet goed en niet slecht, maar we zijn überhaupt blij dat we snel wat gevonden hebben.
Na het eten terug naar het hotel en eerst lekker douchen en dan nog een afzakkertje op de kamer, voor we ons bed in duiken.

Dag 9

(woensdag 5 augustus 2026)

48,9 km

We zijn al ruim voor de wekker wakker en fietsen net voor zeven uur in een paar minuten naar de ferry. Zoals eigenlijk wel verwacht is er in principe altijd nog plek voor fietsers aan boord en dus kunnen we gewoon mee met de boot van half negen. Gelukkig maar, want hij vaart maar één keer per dag.
Via de autorij rijden we langs de controle en de boot op en dan eerst maar eens ontbijten aan boord. De overtocht zal zo’n viereneenhalf uur duren. Direct na vertrek varen we langs Brownsea Island.

Brownsea Island gezien vanaf de boor naar Frankrijk.

Voor echte Scouts toch een mythische plek! Het standbeeld van Baden-Powell gisteren kijkt niet voor niets naar het eiland. Verder aan boord doen we niet zo heel veel: een spelletje spelen, buiten in het zonnetje op het dek zitten, misschien wel de lekkerste taartjes van de hele reis eten en lunchen met matige kip en friet. Uiteindelijk komen we kwart over twee lokale tijd aan in Cherbourg in Frankrijk.
Een half uurtje later zijn we door de douane en vervolgen onze route fietsen Rond het Kanaal. Je kunt deze route op meerdere plekken tussen Engeland en Frankrijk oversteken, maar deze leek logistiek en kilometertechnisch het meest geschikt voor ons. Het eerste wat opvalt is dat het asfalt en de fietspaden in Frankrijk gemiddeld van een veel hogere kwaliteit zijn dan die in Engeland. Verder (nog?) geen onverhard en ook, natuurlijk, weer rechts rijden. Toch een stuk veiliger voor ons. Desondanks besluiten we onze veiligheidsvestjes toch maar aan te houden.
In het binnenland, waar we vooral later op de middag fietsen, veel kleine en mogelijke verlaten dorpjes met vaak een grote, statige kerk. Terug naar de kust, licht dalend over strak asfalt. Het avondlicht maakt de dorpjes Gateville-Phare en Barfleur nóg fotogenieker.

Barfleur.

In dat laatste dorpje doen we ook boodschappen en willen we op de camping staan, maar die laatste is vol. Dan maar een paar kilometer terug en daar is gelukkig nog wel plaats. Snel douchen en dan eerst de wasmachine aan voor we gaan eten koken. Na het eten en de afwas is de was al bijna schoon en droog en is het tijd voor een biertje en kaas.

Dag 10

(donderdag 6 augustus 2026)

68,2 km

We slapen uit tot een uur of acht, wat eigenlijk geen uitslapen is, omdat we nu in een andere tijdzone zitten. Ontbijten met één stokbrood met vier personen blijkt toch wel wat weinig te zijn, dus als alles is ingepakt en we fietsen is de eerste stop al na een kilometer of twee bij de bakker in Barfleur voor een tweede ontbijt. Koffie met een eclair, altijd goed!
We vervolgen de route, die regelmatig samenvalt met de gemarkeerde Vélomaritime, een bekende Franse fietsroute. Eén van de redenen waarom we het lusje door St-Vaa-La-Houque missen is dat we daar die route zijn blijven volgen. Onze route slingert soms wat dichter en soms wat verder van de kust. Soms over asfalt, maar toch ook regelmatig wat kilometers onverhard of over grind. Dat fietst toch net wat minder prettig. Op twee klimmetjes na geen hoogtemeters van betekenis vandaag.
In Quinéville een tweede koffie met eclair, waarbij je de eclair wel zelf bij de bakker verderop moet halen.

Batteries de Crisbeca.

Vrij snel daarna de eerste grote, zowel letterlijk als figuurlijk, herinnering aan de Tweede Wereldoorlog: de Batteries de Crisbeca, die een belangrijk onderdeel waren van de Duitse verdediging. Dan nog een paar kilometer over de route, om er vervolgens vanaf te gaan om naar St-Mere-Eglise te fietsen. Niet alleen vanwege de kerk, waar een parachutist, of eigenlijk zelfs twee, aan hing (en er nu is ‘’nagemaakt’’), maar vooral ook om het Airbornemuseum te bezoeken.

Aan de kerk van St-Mere-Eglise hangt een ‘’nagemaakte’’ parachutist.

Van diverse vrienden hadden we gehoord dat dit het mooiste/beste museum in de regio over WO II is. En hoewel we geen vergelijkingsmateriaal hebben, waren we beslist onder de indruk van het museum. Voor we naar binnen gaan eten we nog snel een broodje en dat is maar goed ook, want we brengen in totaal een uur of drie door in het museum. Veel voorwerpen uit WO II, maar ook foto’s, filmpjes en interactieve ervaringen. Ondanks dat het hoogseizoen is, is het niet heel druk.
Aan het einde van de middag ronden we ons bezoek af en fietsen eerst langs een grote supermarkt voor boodschappen en om nog een kleine picknick te houden. Ons plan is naar een camping een paar kilometer verderop te gaan, maar die blijkt helaas niet meer te bestaan. Achteraf hebben we daardoor wat extra kilometers gereden; het is niet anders. Uiteindelijk zijn we iets over zessen bij camping Utah Beach, waar alleen voor wandelaars en fietsers nog een plekje vrij is. Zodra we ingecheckt zijn eerst maar eens een ijsje halen, wat we op Utah Beach zelf opeten. Zoals we al wisten zie je niets van de invasie van destijds, maar ik wilde deze speciale plaats in onze geschiedenis toch graag met eigen ogen zien.

Niets op Utah Beach herinnert nu aan de invasie.

Tentje bouwen, douchen en wat later eten. Eljer en Jilke willen graag eerst nog even zwemmen in het zwembad van de camping. Na het eten en de koffie nog een afzakkertje met wat te eten en uiteindelijk liggen we allemaal niet al te laat in onze slaapzakken.

Dag 11

(vrijdag 7 augustus 2026)

57,8 km

Een koude nacht en daardoor meer condens op de tent dan tot nu toe deze vakantie. Ontbijten en inpakken en rond kwart over negen fietsen we de camping af. Al na een uurtje fietsen door een landschap met regelmatig een herdenkingsplek voor een dode soldaat, gaan we een stukje af van de route om langs te gaan bij de D-Day experience. Eerst koffie met een wafel en dan een rondje door het museum en de simulatie. Die laatste viel eerlijk gezegd een beetje tegen. De briefing vooraf door een hologram was nog wel redelijk indrukwekkend, maar de tocht in het vliegtuig was toch wat outdated. Het naastgelegen museum Deadman’s Corner vond ik meer de moeite waard, hoewel ook dat toch wat tegenviel in vergelijking met het museum gisteren. Ook hier veel persoonlijke spullen en verhalen van voornamelijk Amerikaanse soldaten. Wel bijzonder is de souvenirshop: heel veel voorwerpen uit WO II zijn hier te koop. Niet alleen helmen en mokken, maar bijvoorbeeld ook dolken, badges en gasmaskers. Meest bizar: bestek van Himmler (met echtheidscertificaat)….

WO II is nooit ver weg in dit gebied.

Na een uur of twee stappen we weer op de fiets en al snel fietsen we door Carentan om de route weer op te pikken. Het landschap wordt nog vlakker en hoogtemeters maken we nauwelijks meer. Veel grasland en hagen. Gelukkig voornamelijk over asfalt en nauwelijks grindwegen.
In Isigny-S-Mer boodschappen doen en picknicken. De plaatselijke kaas, waar we even later langs de gigantische fabriek van fietsen, bewaren we voor ’s avonds bij het eten.

Ook Isigny-S-Mer ie een kleurrijk stadje.

Het stukje daarna nemen we de alternatieve route: die gaat over asfalt in plaats van over onverharde paden.
We gaan weer terug richting zee en zijn van zuidelijk naar noordelijke en straks westelijk richting gegaan. De zee zien we weer wat vaker, maar de oesterindustrie is blijkbaar gesloten op vrijdagmiddag.

Fietsen langs de kust.

In Grandcamp-Maisy eten we een ijsje en omdat Eljer en Jilke geen zin meer hebben om verder te fietsen stoppen we bij een camping verderop.
Een wat minder luxe camping vlak bij het strand. Tent opzetten en dan even naar het strand lopen. Geen zand, maar kiezels. Terug bij de tent wat drinken en een spelletje Exploding Kitten spelen voor we gaan eten. Vandaag weer rode macaroni. Douchen, afwassen, koffie drinken en met een lokaal biertje en kaas of chips en frisdrank zitten we nog een tijdje te kletsen voor we gaan slapen.

Dag 12

(zaterdag 8 augustus 2026)

92,1 km

Half acht op en al snel blijkt het een erg warme dag te worden. Waarschijnlijk net geen dertig graden, maar door de zwoele, harde (tegen)wind voelt het extra warm. Zo rond kwart over negen hebben we ontbeten en zit alles in of op de fiets en fietsen we langs de zee om al snel bij Pointe du Hoc aan te komen. Ze zijn daar aan het renoveren, dus we zien niks van de heldhaftige acties van de Amerikaanse soldaten die hier hebben plaatsgevonden.
De route gaat vandaag redelijk op en neer, zonder dat we echt lang hoeven te klimmen of dalen. Als we vlak langs zee fietsen vooral akkerbouwgebied. Mais, tarwe en vlas en een enkel zonnebloemenveldje. Een korte stop voor een broodje bij de supermarkt (we hadden niet heel veel brood bij het ontbijt) en dan door naar de Amerikaanse begraafplaats. Die ligt een paar kilometer van de route af, maar voor mij niet meer dan logisch om er een tussenstop te maken.

Duizenden Amerikaanse soldaten liggen hier begraven. Indrukweekend.

Indrukwekkend. De waanzin en zinloosheid van oorlog. En dan te bedenken dat er nu niet eens zo heel ver van Nederland weer oorlog is…
Kilometers door het binnenland en dan de prachtige stad Bayeux. Nauwelijks beschadigd in WO II en daardoor veel oude gebouwen. Aan de rand van de stad eerst picknicken en voor twee dagen boodschappen doen. In de kathedraal is net een trouwdienst bezig dus we kunnen van de binnenkant niet veel zien.

In de kathedraal van Bayeux.

Het is inmiddels halverwege de middag en we hebben relatief nog niet heel veel kilometers gefietst en verwachten daardoor een korte dagafstand. Dat zal niet lukken. Iets met campings. Weer wat klimmen richting de kliffen en dan een paar stranddorpjes. We zitten in het gebied van de overige landingsstranden.

Slingeren door Normandië.

Een ijsje in Arromanches en daar een hele lange klim weer de kliffen op en een paar kilometer het binnenland in. Het idee is dat we zodra we weer aan de kust zijn de eerste de beste camping pakken, maar dat blijkt toch een stuk ingewikkelder. De eerste is er eentje voor alleen stacaravans, de tweede een vijfsterren waar overnachten meer dan 100 euro per nacht kost, de derde is vol, de vierde niet te vinden en uiteindelijk komen we net op tijd aan in La Breche-d’Hermanville. De receptie daar staat op het punt dicht te gaan, maar we krijgen een plekje. Een beetje op de wind, maar het is al over achten, dus we zijn al lang blij. Snel tent opzetten en dan eerst eten koken. Na het eten gaan we afwassen en zowel dat water als dat van de douche, weet Jilke uit ervaring, is koud. Gelukkig heb ik een goede brainwave: aan de overkant van de weg ligt ook een deel van de camping en daar is wel warm water. Toch lekkerder douchen! Dan nog snel een afzakkertje voor we weer lekker gaan slapen.

Dag 13

(zondag 9 augustus 2026)

76,7 km

Het is zwaarbewolkt als we opstaan, waardoor we ook niet al te vroeg de tent worden uitgebrand. Sterker nog: we eten zelfs in de voortent omdat het wat begint te regenen. Niet heel lang of hard overigens. We pakken alles droog in en na een bewolkte ochtend wordt het steeds zonniger en warmer, zodat we later op de middag als we een paar stevige klimmen hebben weer flink zullen zweten. Bij de receptie van de camping willen we afrekenen, maar dat hoeft niet van de eigenaar.
Onze eerste kilometers gaan over een strandboulevard, waar een rommelmarkt aan de gang is.

Als er rommelmarkt is moet je een stukje lopen.

Met de wind valt het mee vandaag, waardoor we redelijk opschieten. Veel mooie stadjes en badplaatsen met vakwerkhuizen. Ook fietsen we langs het laatste van de landingsstranden: Sword Beach. Het aantal herinneringen aan WO II neemt daarna flink af. Uitzondering is nog wel Pegasus Bridge, waar zowaar een keer wat irritatie binnen ons gezin ontstaat. Er is een omleiding en niet helemaal duidelijk is hoe die loopt. Enfin, het komt allemaal al snel weer goed en redelijk snel zitten we weer op de route en zijn de irritaties verdwenen.
In Cabourg, net voorbij het statige Grand Hotel, doen we koffie mét. In mijn geval is de mét een crêpe met slagroom en ijs. Ook lekker.
Tot nu toe was de route redelijk vlak vandaag, maar verder staan er een paar stevige klimmen en dalingen op het programma. De eerste al direct Cabourg uit. De kliffen zijn hier zo’n honderd meter hoog en we komen tot bovenop en gaan dan weer terug naar zeeniveau. De zee zelf hebben we inmiddels weer een flink stuk verlaten en we fietsen kilometers door het binnenland. Waarschijnlijk nog nooit zoveel bepakte vakantiefietsen gezien op één dag als vandaag.
Nog ergens lunchen met een broodje en cola op een bankje en dan de laatste etappe van vandaag. Flink zwaar, maar wel een mooie route. Uiteindelijk eindigen we in Honfleur.

We zijn niet de enige vakantiefietsers in Honfleur.

Prachtige kerk, veel vakwerkhuizen en erg levendig op zondagmiddag. De camping ligt tegen het centrum en is eigenlijk vol, maar voor fietsers en wandelaars hebben ze altijd wel een plekje.
Zodra de tent staat lopen we terug naar het centrum voor een ijsje en kopen zowaar nog wat kleding met een H en hartje erop. Wat een fotogeniek stadje!

Honfleur heeft een ons/mij erg aansprekend logo.

Terug naar de camping om te eten en douchen. En natuurlijk eindigen we weer met een stukje kaas en biertje voor we gaan slapen.

Dag 14

(maandag 10 augustus 2026)

91,0 km

Mede omdat we een zware dag verwachten staan we extra vroeg op. Niet heel lekker brood bij het ontbijt. Enfin, we zullen het ermee moeten doen. Als we bepakt en bezakt de camping affietsen zijn we al met al een uur eerder onderweg dan gisteren. Het lijkt net iets minder warm dan gisteren, maar wel regelmatig wat meer tegenwind.

Vroeg in de ochtend is het nog rustig op straat in Honfleur.

De eerste kilometers na het verlaten van Honfleur gaan over een stille asfaltweg langs de Seine en daardoor erg snel. We fietsen onder de bekende hoge brug door, volgens ons boekje de enige door mens gebouwde plaats waar in de Tour de France een punt voor het bergklassement te verdienen is geweest, en blijven kilometers langs het water.

Onder de brug bij de Seine.

Langer dan in de routebeschrijving staat (geen idee wat er mis is gegaan) en daardoor missen we de eerste klim van de dag voor we weer terug op de route zijn.
Een korte koffiestop na een uurtje en daarna onze eerste echte klim van vandaag en direct daarna de afdaling. Achteraf ook gelijk de zwaarste van de dag en het viel allesbehalve tegen. Na dalen door het bos kilometers door een vogelreservaat met rechts van ons de kliffen. Behalve een enkele duif geen vogel gezien.
Uiteindelijk komen we aan bij de pont die ons naar de overkant van de Seine brengt. Een paar kilometer verderop picknicken op het vroegere forum in Lillebonne. Een plaatsje wat op maandagmiddag volkomen uitgestorven lijkt. Vrij snel daarna start de langste klim van de dag, maar de 120 meter klimmen is meer lang dan steil. De kilometers daarna zijn eigenlijk een stuk zwaarder: constant op en neer. Landschappelijk erg vergelijkbaar met de voorgaande dagen. Veel cultuurlandschap en kleine dorpjes met vaak grote kerken.

Een groot spoorviaduct.

Boodschappen doen voor avondeten en ontbijt halen we een kilometer of tien voor ons eindpunt en daarna is het eigenlijk alleen nog maar dalen. Soms wat meer en soms wat minder.

Het lijkt wat groener hier.

En zo komen we ruim voor half zes op de camping van Étretat. Vol, maar gelukkig vinden ze hier altijd een plekje voor fietskampeerders zeggen ze. Tentje bouwen en eerst in de schaduw een kopje koffie of thee drinken voor we gaan douchen en eten. ‘’Voor de verandering’’ rode macaroni. Omdat we wat vroeger zijn is er tijd voor een spelletje bij de chips en kaas voor we weer redelijk op tijd gaan slapen.

Dag 15

(dinsdag 11 augustus 2026)

82,3 km

Ook vannacht heb ik weer erg goed geslapen. De camping ligt in de schaduw, waardoor het bij het opstaan nog niet zo warm is. We hebben de hele dag straffe tegenwind, wat als voordeel heeft dat het niet bloedheet, maar ‘’slechts’’ erg warm aanvoelt tijdens het fietsen.
Al heel snel nadat we de camping af zijn, zijn we bij het strand van Étretat, waar een wandelpad naar de kliffen loopt. Een mooie eerste korte stop.

De kliffen bij Étretat.

Daarna starten we gelijk met de langste klim van vandaag: honderd meter, maar niet heel steil. Daarna fietsen we lang op de hoogvlakte, waarbij we regelmatig de Vélomaritime een tijdje volgen. Iets meer het binnenland in, maar daardoor minder hoogteverschillen.
In Fécamp, alweer zo’n mooi plaatsje aan zee, een stop bij de bakker voor koffie mét. Keuzestress. Om die iets te verkleinen kiezen we allemaal maar gewoon twee dingen. Allemaal lekker.
Verder over onze eigen route Rond het Kanaal. Ook nu weer vrij snel klimmen de hoogvlakte op. De zee zien we regelmatig liggen in de verte. Om ons heen vooral akkers, die er vaak erg droog uitzien. In tegenstelling tot gisteren ook vandaag weer veel vakantiefietsers. Tegen de verwachting in hebben zij meestal wind mee, in plaats van dat wij dat hebben.

Veel kerken onderweg.

We dalen terug naar zee met het plan te picknicken. Een supermarkt vinden lukt alleen niet, dus lunchen we maar in een pizzeria. Ook lekker voor een keer. Een steile klim, met twee keer kort achter elkaar een vreselijk lastig te passeren fietssluis. De vraag is vooral: waarom twee? Verder slingeren door het binnenland en dan fietsen we door het prachtige (oké, alleen vanwege de naam) Janville.

Wat een mooie naam voor een stadje!

Weer afdalen naar de kust, boodschappen doen en met een volgende klim terug de hoogvlakte op. Dat route blijft wat op en neer gaan, maar minder dan gisteren. Vlak voor Veules-Les-Roses staat het verkeer helemaal vast, omdat passeren op de smalle landweg vrijwel onmogelijk is en er van beide kanten heel veel verkeer komt. Zelfs wij staan in de file.

Zelfs wij staan in de file.

In het dorp zelf is het mega-druk. Er lijkt een concert of festival aan de gang te zijn en overal lopen mensen en zijn wegen afgezet. Mede daardoor nemen we één van de steilste klimmen van de reis het stadje uit. We vrezen het ergste voor de drukte op de campings en dat klopt. Bij de eerste twee is er geen plekje voor ons en bij de derde, gelukkig maar een paar kilometer verderop, alleen een ‘’noodplekje’’. Goed genoeg voor ons.
Het is inmiddels zeven uur en na eerst een ijsje gegeten te hebben zetten we de tent op, gaan douchen en vrij snel daarna eten. Echt honger hebben we niet na die late lunch. Vandaag een keer rijst op het menu. Niet heel lekker eerlijk gezegd. Dan maar extra veel kaas en een bijpassend biertje later op de avond.

Dag 16

(woensdag 12 augustus 2026)

63,2 km

Een bloedhete dag vandaag. Minstens 34 graden. Bij het opstaan valt het overigens nog mee, dus ontbijten en inpakken lukken nog zonder te zweten. Verder vandaag redelijk wat hoogteverschillen en een paar echte klimmen. De eerste vrij snel na de camping. Na een paar kilometer redelijk in de buurt van de zee te hebben gefietst komen we terecht op een fietspad over een voormalige spoorlijn. Eerst kilometers vals plat omhoog en daarna fijn plat omlaag. Snelle kilometers.
Bij gebrek aan eerdere horeca of winkel fietsen we in één keer door naar Dieppe. Een mooie havenstad met grote kerken en ook een terras voor koffie met cheesecake. Verder halen we er ook lunchboodschappen; verderop op de route lijken weinig winkels te liggen.

De draaibrug in Dieppe.

Omdat de draaibrug net voor onze neus opengaat duurt ons bezoek aan Dieppe nog wat langer. Tip voor als je hier met de boot komt: probeer niet vroegtijdig richting brug te varen, want de havenmeester wordt dan heel boos en stuurt je onverbiddelijk terug en je mag pas bij de volgende brugopening verder varen.
In de bloedhitte klimmen we, gaan op en neer met af en toe een dorpje en/of kerk en verder veel akkers. In de schaduw van een paar grote eiken houden we relatief vroeg onze picknick, maar nu is de melk tenminste nog koel.

Zomaar ergens onderweg zit een fietsenmaker.

De hitte lijkt daarna iets af te nemen en de wind iets minder zwoel. Sowieso minder wind dan gisteren. Toch is het alles bij elkaar een redelijk pittige dag en Hanneke besluit boodschappen te doen in Criel-s-Mer en vrij snel daarna een camping te zoeken. Dat lukt zowaar en omdat we zo vroeg zijn kunnen we mooi gelijk nog een keer onze was doen. Er staat alleen een wasmachine en geen droger, maar dat lijkt geen ramp te zijn met dit weer.
Snel tent opzetten en douchen, zodat ook de kleding die we aanhebben en de handdoeken in de wasmachine kunnen. Tussendoor drinken we een lokale cider en als de was hangt te drogen op (waslijnen tussen) de fietsen gaan we eten koken, koffie drinken, een spelletje spelen en uiteindelijk chips en bier nuttigen voor we weer gaan slapen.

Een wasdroger is niet noodzakelijk met dit weer.

Dag 17

(donderdag 13 augustus 2026)

74,1 km

Slecht geslapen vannacht, de eerste keer in de tent deze vakantie. Misschien raak ik wel uitgerust? De was is helemaal droog, dus zelfs de handdoeken gaan in de fietstas vandaag. Na het ontbijt is alles weer snel ingepakt en fietsen we rond een uur of negen de camping af. Vanmorgen in principe de laatste echte klimmetjes voorlopig, maar dan wel gelijk drie voor de eerste koffiepauze. Maar afgezien daarvan: zowel Le Tréport als later Cayeux-s-Mer zijn kleurrijke plaatsjes, waarbij de eerste een erg fotogenieke haven en de tweede waanzinnig kleurige huizen langs de boulevard heeft staan. Ook hebben ze allebei lange rijen badhuisjes.

Kleurrijke huizen in Cayeux-s-Mer.

Tussendoor in Ault koffie gedronken. Heerlijke koffie, matige cheesecake. Na Ault zijn de hoogteverschillen vrijwel op, wat best wel weer eens fijn is. Zeker omdat de derailleur van mijn voorblad het niet meer doet, waardoor ik erg beperkt ben in m’n aantal versnellingen. Een fietsenmaker op de aangegeven plaatsen vinden lukt niet: Google Maps is duidelijk niet accuraat als het gaat om fietsenmakers in Frankrijk.

In veel badplaatsen staan strandhuisjes.

Veel fietsen door duingebieden vandaag. Soms asfalt, soms grusvei en soms steenslag. De baai van Somme zou een hoogtepunt moeten zijn, maar zeker de kilometers fietspad langs een drukke weg na onze picknickplek net voorbij St-Valery-sur-Somme vinden we erg saai. Dat het inmiddels weer bloedheet is helpt ook niet echt.

Dit deel van de baai van Somme is niet saai.

Zodra we de weg verlaten wordt het weer mooi en het stuk na Le Crotoy, het stadje waar we boodschappen doen, is weer een hoogtepunt met Schotse Hooglanders en lepelaars.
Nog een paar kilometer doorfietsen en dan stoppen we op een camping. Luxer en duurder dan gemiddeld, maar wel met een zwembad. Zodra de tent staat gaan Eljer en Jilke zwemmen, maar ze zijn al snel weer terug: hun zwembroeken zijn te wijd volgens de Franse norm. Het alternatief, zwemmen in een onderbroek, blijkt dan weer wel te mogen.
Het blijft een warme avond. Ik kan me niet herinneren ooit eerder met opengeritste voor- en binnentent geslapen te hebben. We gaan dan ook laat naar bed, maar houden het bij één biertje.

Dag 18

(vrijdag 14 augustus 2026)

82,3 km

Het bleef nog lang herrie op de camping en dat zorgt in combinatie met de hitte voor een vrij korte nacht. We staan wat vroeger op, omdat we voor twaalven bij een fietsenmaker willen zijn. Veel winkels, ook deze, zijn dicht tussen twaalf en twee. Het is iets minder warm dan gisteren, vooral omdat er wat meer wind staat. Gelukkig maar, want zeker de tweede helft van de dag gaat de route weer wat meer op en neer en hebben we zelfs een paar echte klimmetjes. De zee zien we overigens nauwelijks, wel veel akkerbouw. Afgemaaide velden, drogend vlas en soms ook velden aardappels of mais, die flink last lijken te hebben van de droogte.

Ook in Frankrijk staan op sommige plaatsen veel windmolens.

Relatief wat minder dorpjes en kerken vandaag. Ook weinig foto’s gemaakt. Wel bijzonder: de grootste duiventil van Frankrijk destijds. Verder nog een kasteel. Geen dorpje voor koffie mét, maar gelukkig hadden we daar al rekening mee gehouden en zoete broodjes vanaf de camping meegenomen.

Destijds de grootste duiventil van Frankrijk. Misschien nog wel?

Zowel de fietsenmaker, die open is en mijn fiets ter plekke repareert, als de lunchboodschappen doen we in Montreuil en vlak daarna gaan we picknicken. Er stroomt daar zowaar een brede beek. Lang geleden dat we, buiten de Seine en de zee, zoveel water gezien hebben.
Tegen half zes arriveren we op de camping bij Condette. Eerst lijkt er geen plek te zijn, maar uiteindelijk lukt het toch. Wel moeten we even later de opgezette tent nog een meter verzetten, omdat de buurman z’n auto niet kwijt kan. We halen een klein beetje friet bij de snackwagen op de camping, maar ons avondeten is vooral koud: kaas, worst, stokbrood, diverse groenten en een soort aardappelsalade. Met een koude cola en later een lekker speciaalbiertje erbij smaakt het allemaal prima. Verder nog douchen, een spelletje spelen en vrij laat naar bed.

Dag 19

(zaterdag 15 augustus 2026)

56,2 km

Ondanks dat het ’s avonds redelijk was afgekoeld leek het geen koude nacht. Het wordt gelukkig ook niet zo’n warme dag. Vrij veel bewolking en waarschijnlijk niet warmer dan een graad of 25. Wel jammer dat we ’s middags erg harde wind pal tegen hebben. De windrichting is deze zomer duidelijk anders dan gewoonlijk: de route is juist deze kant op beschreven, zodat je meestal meewind zou hebben. We slapen uit vanmorgen en fietsen pas rond half tien de camping af. Opnieuw redelijk wat klimmen en dalen om na een uurtje in Boulogne-s-Mer aan te komen. Natuurlijk fietsen we het lusje langs de citadel en stadsmuren ook. Wel stevig klimmen. Terug naar het water en eerst opzoek naar een supermarkt. Vandaag is het een nationale feestdag in Frankrijk en zijn zelfs de supermarkten ’s middags gesloten. De rest van de winkels vaak de hele dag. En omdat het morgen zondag is en dan de meeste supermarkten ook gesloten zijn, moeten we gelijk voor twee dagen boodschappen doen. Na de supermarkt naar de bakker met een terrasje. Twee eclairs en één koffie.

Boulogne-s-Mer.

Verder langs het water en dan fietsen we al snel langs het aquarium. Eljer en Jilke willen graag binnenkijken, dus dat doen we dan maar. Binnen is het veel drukker dan verwacht, maar het zit allemaal wel erg goed in elkaar. Het is redelijk educatief opgezet en we zien best veel mooie bakken. Vissen en koralen blijven, ook als je net als wij zelf een groot zeeaquarium hebt, fascinerend. Bij de zeeleeuwen en pinguïns zijn we sneller uitgekeken. Het is daar erg druk en die zien we in Blijdorp dan wel weer.
Als we buiten zijn eerst picknicken en dan verder fietsen. Een lange dagafstand zal het niet meer worden, maar zeker door de harde tegenwind en vele hoogteverschillen fietsen we toch nog tot over zessen door. Eerst door een duinenlandschap en later een landbouwgebied.

Langs de kust gaat het soms op en neer.

De zee zien we af en toe liggen en in de dorpjes zijn vaak braderieën en rommelmarkten aan de gang, waardoor we af en toe een stukje moeten lopen. We vragen ons af: wie koopt al die, soms letterlijk, rommel? We krijgen soms de indruk dat de ene helft van het dorp de spullen van de andere helft koopt. Misschien dat ze dat dan volgend jaar weer omdraaien en alles terugkopen?
Net na Wissant zoeken we een camping. Op de eerste is weer geen plek. De tweede is ook vol, maar die hebben gelukkig nog ergens een plekje tussen andere fietsers en onder wat bomen. Eigenlijk één van de beste plekjes tot nu toe wat ons betreft. Tent opzetten, ijsje eten en douchen. Opvallend: net als op vrijwel alle andere campings zijn ook hier de douches en toiletten genderneutraal. Dan weer eten, afwassen, koffie drinken, spelletje doen en kaas eten en biertje drinken voor we gaan slapen.

Dag 20

(zondag 16 augustus 2026)

95,5 km

Vandaag gelukkig weer niet zo heet. Redelijk wat (sluier)bewolking en af en toe zonnig en omdat ook de wind wat is afgenomen is het qua weer eigenlijk een perfecte fietsdag. We starten wat later want de gisteren bestelde broodjes op de camping kunnen we pas om half negen ophalen. Maar goed, het is vakantie en we zullen normaal gesproken sowieso een paar dagen eerder thuiskomen dan we vooraf hadden ingeschat. Al snel na het verlaten van de camping de laatste echte klim van de vakantie. Lang en vrij steil. Helaas is de beloning iets minder groot: niet alleen moeten we de fietsen twee keer over een balk heen tillen, maar het eerste deel van de afdaling gaat ook nog over een grindweg, wat meer een mountainbikepad is dan een gewoon fietspad als je het mij vraagt. Het laatste stuk gaat gelukkig wel weer over asfalt, waardoor we wat minder hoeven te remmen.
Dan al vrij snel Calais. Van vluchtelingen(kampen) zien we niks, wel van de boulevard, die erg luxe en toeristisch is. Nog nooit eerder gezien: een op een vrachtauto gebouwde levensgrote dino die ook echt beweegt, ‘’vuur’’ (lees: water) spuwt en waar mensen bovenop kunnen zitten. Enfin, wij hebben meer interesse in de patisserie met koffiehoek. Ongelooflijk veel lekkere gebakjes. Erg moeilijk kiezen, dus neem ik er maar weer twee. Erg lekker!

Calais is erg toeristisch.

Na nog een tussenstop bij de supermarkt en kilometers langs een kanaal de stad uit. Het vlakke land is nu echt begonnen. Wel wat saai. Is het daarom zo rustig op de weg? Of is iedereen weer op een rommelmarkt, waar we er ook vandaag weer een aantal moeten over lopen. In dit voormalig Nederlandstalige gebied zien we diverse Nederlandstalige plaatsnamen, waaronder Bieren.

Ook hier veel bunkers.

Picknicken doen we overigens in Bourbourg, één van de diverse vestingstadjes die we vandaag zien. Ook veel grote kerken vandaag. Verder een paar keer een afgesloten weg of pad, iets wat wel vaker is gebeurd deze reis. Eén van die keren gebeurde dat op het terrein van een electriciteitsstation en daar werd het erg lastig. Diverse hekken waren afgesloten en we hebben echt wel een paar kilometer lopen dwalen voor we het terrein afkonden om verderop de route weer op te pikken.

En ook veel kerken.

De camping in Bergues heeft geen plek voor ons. Toch wel een beetje de rode draad van het Franse deel van onze fietsvakantie: door moeten naar de volgende camping. Voor mij toch wel een belangrijke reden waarom ik denk dat wij niet snel meer in de zomervakantie op fietsvakantie in Frankrijk zullen gaan.
De volgende camping heeft gelukkig wel een plekje voor ons en er staat zelfs een gebouwtje waar we binnen kunnen koken en zitten en zijn er picknicktafels. Maar voor we daar gebruik van maken en ondanks dat het al half zeven is, gaan we eerst nog een koud biertje drinken in de bar die bijna dichtgaat. Dan alsnog douchen en eten koken en daarna natuurlijk een biertje met chips of kaas.

Dag 21

(maandag 17 augustus 2026)

89,0 km

Een bijzondere nacht: voor het eerst in weken en misschien wel maanden heeft het hier geregend. Als we opstaan is het overigens weer droog en zal het weer vergelijkbaar zijn met dat van gisteren, alleen met misschien iets meer wind. Zo tegen negenen fietsen we terug naar de route, om in een uurtje tijd bij het station van De Panne in België de route Rond het Kanaal te voltooien. Voor we daar zijn nog een paar mooie kilometers langs fossiele duingebieden. In De Panne doen we koffie mét en gaan dan verder op de Belgische knooppunten over een door ons zelf samengestelde route naar huis.

Het officiële eindpunt van de route: station De Panne.

Eerst een lusje door de duinen en dan vooral veel kilometers boulevard, door verschillende Belgische badplaatsen. Erg druk, met allerlei gehuurde ‘’trapvoertuigen’’ en ‘’skelters’’ in elke denkbare en zelfs ondenkbare variant. Bijna een wonder dat we geen ongeluk zien gebeuren. En ook hier fotografeer ik weer badhuisjes.

Fietsen over de boulevard.

Bij Nieuwpoort, een plaats die ik nog herken van een eerdere fietsvakantie, doen we lunchboodschappen en gaan dan verder over een jaagpad langs een kanaal en later een ander kanaal. Tot Brugge zal dat eigenlijk zo blijven. Snelle, maar wel wat saaie kilometers. Tussendoor nog picknicken, maar geen opvallende dingen verder. We hebben deze route overigens zo samengesteld dat we zo min mogelijk kilometers fietsen die we eerder hebben gefietst.

Veel kilometers fietsen langs een kanaal vandaag.

In Brugge rijden we om het centrum heen om uiteindelijk te eindigen op de stadscamping te eindigen waar we tijdens weer een andere fietsvakantie al eerder hebben geslapen. Onze tent is te groot voor het trekkersveld, maar gelukkig hebben ze nog één, wat de eigenaar van de camping zelf de rotplek noemt, plekje over.

We kamperen op de plek die bekend staat als ‘’de rotplek’’.

Erg zanderig plekje, maar goed genoeg voor ons. Tent opzetten, boodschappen doen (de supermarkt zit vlakbij weten we nog van de vorige keer), koffie met een eclair nuttigen, douchen, eten, afwassen, koffie en weer een biertje met kaas en een potje Exploding Kitten.

Dag 22

(dinsdag 18 augustus 2026)

92,3 km

Een nacht met redelijk wat regen en als we opstaan regent het nog steeds, waardoor we in de voortent ontbijten. Maar we hebben geluk: we kunnen de tent afbreken als het droog is. Als we fietsen doen we dat zonder de windjasjes, maar omdat het later wat begint te miezeren trekken we ze even later toch maar aan. Ook aan het einde van de middag doen we ze weer heel even aan, maar het grootste deel van de dag blijft het droog. Een grote meevaller als je de lucht zo ziet en helemaal als je de foto bekijkt die een vriend ons later stuurde van de regen waarin hij, hemelsbreed waarschijnlijk maar een paar kilometer bij ons vandaan, in de auto zat.
We fietsen Brugge uit en na een paar kilometer kasseien, niet lekker fietsen, gaan we weer over een jaagpad langs een kanaal.

Niet echt lekker fietsen die kasseien.

Daar al snel een omleiding, die achteraf zo’n tien kilometer lang is en voor ons een stuk korter had gekund als we hadden geweten hoe deze zou gaan lopen. Wel een mooi slingerend pad door de landerijen overigens. Horeca vinden lukt erg slecht, maar gelukkig fietsen we erg hard omdat we wind mee hebben. Uiteindelijk dan toch een kroeg in Basseveld, waar we een koffie en een tosti kunnen nutten ‘’op ’t café’’, zoals ze dat zo mooi zeggen in België. We hebben er dan al 45 kilometer opzitten.
Via de F41, een snelfietspad, gaan we zuidoostelijker. Ook hier weer veel makkelijke en snelle kilometers, al blijft het bijzonder dat je geen voorrang hebt op deze snelweg. Aan de andere kant: in Frankrijk hadden zelfs uitritten vaak voorrang boven de fietspaden.

En ja: hier loopt echt een fietsroute.

We hopen te lunchen bij een echte Belgische frituur, maar als we al in Moerbeke zijn en nog steeds geen open frituur hebben gevonden besluiten we toch maar bij een restaurantje te stoppen. Wel lekkere koffie en wafels, maar erg duur.
Daar vandaan is het niet heel ver meer naar Stekere, waar we boodschappen zullen doen en een paar kilometer verderop een camping zoeken. Het zoeken kost wat meer tijd en kilometers, omdat de bordjes naar campings op z’n Belgisch zijn aangegeven. Lees: er ontbreken soms bordjes of ze wijzen de verkeerde kant uit. En ook ons eigen misverstand maakt de zaak er niet eenvoudiger op. Enfin, uiteindelijk lukt het vinden toch en behalve het geluid van de snelweg is het een prima camping. We zijn de enigen op het grote trekkersveld onder de bomen, erg vriendelijk personeel en als de tent staat ook nog een biertje drinken in de bar. Leve het Belgische bier! Dan douchen en eten koken. En natuurlijk eindigt deze avond zoals eigenlijk alle avonden tijdens onze wandel- en fietsvakanties: met kaas en bier.

Dag 23

(woensdag 19 augustus 2026)

83,1 km

Na een vrijwel droge nacht miezert het weer als we opstaan. Ontbijten in de tent, maar gelukkig ook nu weer droog als we inpakken. Dan gaat alles toch net wat makkelijker en sneller. ’s Morgens af en toe wat motregen, maar tot een uur of half drie blijft het vandaag vrijwel droog. We fietsen richting de haven van Antwerpen. Al na een uurtje onze enige potentiële horecastop voorlopig verwachten we, maar de bakker van Melsele heeft helaas geen koffiehoekje. Wel lekkere eclairs overigens, die we daar op het stoepje direct opeten. Mooie slingerende paden tussen akkers en door bos gaan over in rechte paden over industrieterreinen. Op een bepaalde manier óók fascinerend en indrukwekkend. Een grote gasboot in de sluis, een zo te zien vrij ernstig eenzijdig ongeluk met een vrachtauto, chemische leidingen, een kerncentrale, containers: er valt genoeg te zien.

Fietsen door de haven van Antwerpen heeft ook wel iets.

De waterbus vaart ons in een paar minuten naar de overkant van de Schelde. Wel jammer dat we eerst bijna een uur moeten wachten voor de boot komt en op de zuidoever geen bankjes of wachthokjes staan. Enfin, gelukkig is het min of meer droog en gaat het pas aan de overkant weer wat miezeren.
We zijn inmiddels bijna in Nederland en hopen op horeca bij de grens. Helaas: ook niet. Via Nederlandse knooppunten rijden we Noord-Brabant in. Eerste stop is bij een kersenboerderij om een grote doos overheerlijke kersen bij de automaat te kopen. Tweede stop is een paar kilometer verderop in Ossendrecht. Een late lunch in de snackbar. Smaakt prima en we warmen gelijk wat op. Inmiddels begint het te gieten, dus gaan de volledige regenpakken aan. Dat hebben we gelukkig nog niet zo heel vaak hoeven doen tijdens onze vele fietsvakanties.

De regenpakken gaan aan.

De rest van de middag, nog zo’n twee uur fietsen, vooral vrijliggende fietspaden langs provinciale wegen. Eerst voornamelijk door bosachtig gebied, later meer door landbouwgebied. De Nederlandse vlaggen hangen hier regelmatig nog/weer? op z’n kop.
Boodschappen doen in Wouw, het dorpje met de hele grote kerk. Dan nog een paar kilometer fietsen naar de camping bij Moerstraten. Een prima camping, met koffie met appeltaart als optie. Als we die op hebben eerst de tent opzetten en douchen. Dit allemaal voor de laatste keer deze reis: normaal gesproken zijn we morgen weer thuis.

Op de camping staat een overdekte picknicktafel.

Het is nog vrij vroeg, dus na het eten niet alleen tijd voor koffie en afwassen, maar ook een paar potjes Exploding Kitten. En natuurlijk bier en kaas.

Dag 24

(donderdag 20 augustus 2026)

74,2 km

We zijn vroeg op en omdat het vannacht helder en nu ook droog is gaat opruimen extra makkelijk. Daarnaast kunnen we ontbijten aan de overdekte picknicktafel, wat het nog makkelijker maakt. Om negen uur fietsen we de camping af. Harde wind, die we vooral mee zullen hebben gelukkig. Redelijk zonnig, niet al te warm en in de verte grote buien. We starten met relatief veel kleding aan en dat is voor de eerste keer deze reis. Door de harde meewind halen we een erg hoge gemiddelde snelheid. Veel dijken met populieren en anders door akkerbouwgebied.
Over de Volkeraksluizen en de brug tussen het Hollands Diep en het Haringvliet en dan door de Hoekse Waard om via de knooppunten na zo’n 45 kilometer Oud-Beijerland te bereiken. Niet helemaal de kortste route, maar eentje die we nog nooit eerder hebben gefietst.
Op de, erg onduidelijke, website van het pontje naar Rhoon menen we op te maken dat de pont om 12.25 gaat en ook het bord bij de aanlegsteiger lijkt dit te bevestigen. Veertig minuten is ruim genoeg om eerst koffie met appeltaart te nuttigen. De serveerster beleeft haar eerste werkdag hopen we maar. Wat we bestellen en krijgen smaakt overigens prima.

Wachten op de pont die niet komt.

Terug naar het pontje, wat dus toch niet komt op het tijdstip dat we dachten horen we van de schipper van de ‘’tegenboot’’. Dan maar gewoon via de snelste route naar Rotterdam. Langs de Oude Maas over het fietspad naar de Heienoordtunnel. De eerste regen begint inmiddels te vallen, maar we houden het bij de windjasjes.

In de Heienoordtunnel.

Aan de andere kant van de tunnel wordt het even droog, maar ergens tussen Barendrecht en Rotterdam barst de bui los. Uiteindelijk fietsen we in een bui zo groot als we zelden of nooit tevoren hebben gefietst. We raken volkomen doorweekt en ook wel wat verkleumd. Er zit soms zelfs wat hagel en onweer in de bui. Net voor de Erasmusbrug wordt het toch weer droog en zonnig, dus toch een tussenstop bij de supermarkt voor verlate lunch- en avondboodschappen.

Bijna thuis en de zon schijnt weer.

En zo zijn we niet ver na half drie thuis. Een lange fietsvakantie zit erop: circa 1.868 kilometer. Soms wat saai, maar met prachtige landschappen (zoals fietsen onderlangs de krijtrotsen in Engeland) of door prachtige stadjes (zoals Honfleur in Frankrijk). Hoe dan ook: zoals altijd zijn we weer erg blij thuis te zijn in onze eigen mooie Rotterdam, maar kijken we ook alweer uit naar onze volgende vakantie!

Terug naar fietsvakanties.

Terug naar de startpagina.